PO WSZCZEPIENIU STYMULATORA SERCA Opracowanie: Pielęgniarki Szpitala św. Anny w Miechowie Marzec 2019 Skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem jeżeli zauważysz niepokojące objawy takie jak zawroty głowy, utrudnione oddychanie, ciągłe męczenie się, uporczywa czkawka, omdlenia, zawroty głowy, kołatanie serca, obrzęki nóg, Laserowe usuwanie blizn – efekty przed i po. Przyjrzenie się bliźnie przed i po usunięciu to sposób na zaobserwowanie efektów laseroterapii, która jest uważana za najbardziej skuteczną metodą likwidacji blizn, szczególnie po trądziku czy cesarskim cięciu. Zobacz zdjęcia przed o po laserowym usuwaniu blizn. 3.2/5 - (34) Operacja trwa od 45 do 90 minut. Stosowane jest znieczulenie miejscowe do przestrzeni rdzenia kręgowego lub ogólne. Lekarz otwiera jamę brzuszną poprzez nacięcie o długości od 5 do kilkunastu centymetrów (mięśnie nie są przecinane). Wycięte jajniki usuwane są przez nacięcie pochwy (czasem konieczne jest rozbicie ich na mniejsze Po trzech dniach po podaniu 80mg Methotrexatu usunięto ciążę operacyjnie, metodą laparoskopową. Leczenie endoskopowe pozwala na osiągnięcie pełnego sukcesu terapeutycznego i zachowania płodności pacjentki. Słowa kluczowe: ciąża ektopowa / blizna po cięciu cesarskim / laparoskopia / Abstract Z całego serca polecam Pana doktora Macieja Śledzińskiego!! Jestem miesiąc po operacji usunięcia tarczycy i cieszę się bardzo że trafiłam na takiego profesjonalnego chirurga. Operacja bez żadnych komplikacji , blizna szybko się goi I jest malutka. Na powyższym zdjęciu widoczna jest masywna blizna po operacji jamy brzusznej i dwie blizny (kropki) po drenach. Przez pierwsze trzy miesiące utrzymywał się uporczywy, ciągnący ból w obrębie jamy brzusznej przy wszelkich zmianach pozycji, chodzeniu i spaniu – zarówno z powodu długiej blizny jak i blizn po drenach. DddAYJ. Co to jest ablacja? Ablacja serca to celowe uszkodzenie tkanek przy użyciu czynników fizycznych lub chemicznych. Zabieg ablacji serca z użyciem prądu o częstotliwości radiowej stał się skuteczną metodą leczenia zaburzeń rytmu serca, w tym również migotania przedsionków. Ablację serca stosuje się w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Jest to skuteczna terapia, która pomaga w utrzymaniu prawidłowego rytmu zatokowego, dodatkowo ma większą skuteczność niż leczenie z wykorzystaniem leków. Ponadto charakteryzuje się niskim wskaźnikiem powikłań. Ablacja serca zmniejsza ryzyko powikłań związanych z migotaniem przedsionków, łagodzi objawy i znacznie poprawia jakość życia pacjenta. Głównymi celami wykonania zabiegu ablacji serca są: redukcja objawów i poprawa jakości życia, zmniejszenie liczby pobytów pacjenta w szpitalu, ograniczenie leczenia farmakologicznego, prewencja istotnych powikłań, które są związane z nawrotami lub nasileniem arytmii; mowa o omdleniach, wstrząsie, obrzęku płuc czy zatorowości płucnej, przeciwdziałanie rozwojowi niewydolności serca, prewencja nagłego zgonu sercowego. Zaburzenie rytmu serca, czyli arytmia to stan, w którym częstotliwość skurczów jest wyższa niż 60-100 uderzeń na minutę. Jest to stan zagrożenia życia. Występowanie arytmii jest bardzo nieprzewidywalne. Może ona występować u osób zdrowych i pojawić się np. pod wpływem emocji, częściej jednak jest wynikiem choroby sercowej. Inne przyczyny, które również wywołują zaburzenia rytmu serca, to zaburzenia elektrolitowe, hormonalne lub zaburzenia gospodarki kwasowo-zasadowej. Przeczytaj również:Angioplastyka wieńcowa (balonikowanie serca) – na czym polega?Jak pacjent może odczuwać zaburzenia rytmu serca? Zaburzenia rytmu serca są odczuwane przez pacjentów pod postacią: niemiarowej pracy serca w postaci kołatania serca, przeskakiwania serca, zawrotów głowy, utraty przytomności, uczucia duszności, spadku lub wzrostu ciśnienia tętniczego, bólu w klatce piersiowej, uczucia lęku. Podstawowym badaniem, które pozwala rozpoznać arytmię i jej rodzaj, jest badanie elektrokardiograficzne standardowe oraz wykonane metodą Holtera. Wśród innych badań diagnostycznych wyróżnia się: próbę wysiłkową, test pochyleniowy, echokardiograficzne badanie serca. Jednak wciąż najdokładniejszym badaniem, które daje możliwość wykonania pomiarów wewnątrzsercowych potencjałów elektrycznych, jest inwazyjne badanie elektrofizjologiczne – EPS. Badanie EPS określa mechanizm oraz lokalizację ogniska arytmii. Jest bezbolesne. Po stwierdzeniu rodzaju arytmii kolejnym krokiem jest wykonanie zabiegu ablacji. Na czym polega ablacja serca? Aby wykonać zabieg ablacji serca, wykorzystuje się tętnicę udową lub żyłę udową. Kolejno do serca wprowadza się specjalne elektrody. Należy również ocenić rodzaj zaburzenia rytmu i zlokalizować miejsce, które jest odpowiedzialne za powstawanie arytmii. Jest to możliwe dzięki wykorzystaniu badania EPS. Zabieg ablacji serca – jak przebiega? W miejsce tzw. cewnika diagnostycznego wprowadzany jest cewnik ablacyjny. To właśnie przez cewnik ablacyjny płynie prąd o wysokiej częstotliwości radiowej. Rozgrzewa on elektrodę do około 60 stopni Celsjusza i tworzy niewielką bliznę w tkance serca. Najczęściej stosowaną formą ablacji jest termoablacja. Polega ona na zniszczeniu źródła arytmii poprzez działanie wysokiej temperatury wytworzonej za pomocą prądu o częstotliwości radiowej. Dodatkowo obszar uszkodzenia jest zależny od wartości temperatury na granicy między elektrodą i powierzchnią uszkadzanej tkanki, zależy on także od wielkości i kształtu elektrody. W pierwszych godzinach po zabiegu ablacji serca w miejscu przepływu prądu wsierdzie jest odkształcone i przykleja się do niego włóknik. Po średnio 2 miesiącach tkanka, która została uszkodzona w czasie ablacji, zastępowana jest przez tkankę włóknistą, ziarninę i przewlekły naciek zapalny. Następnie blizna ulega obkurczeniu, zachowując równe brzegi. Blizna lub blizny powstałe na skutek zabiegu mają za zadanie zatrzymać przewodzenie nieprawidłowych sygnałów elektrycznych w sercu. Ablację serca wykonuje się również z wykorzystaniem niskiej temperatury – jest to wówczas krioablacja. Podczas zabiegu krioablacji do wnętrza serca wprowadza się specjalny cewnik, który zostaje nakierowany na punkt odpowiedzialny za powstawanie zaburzeń rytmu serca. Do wnętrza cewnika wprowadzany jest czynnik chłodzący – w tym przypadku ciekły azot (o temperaturze od -70°C do -80°C). Celowo uszkadza on obszar odpowiadający za zaburzenia rytmu serca. Wskazania do wykonania ablacji Wskazania do wykonania zabiegu ablacji serca obejmują wiele czynników, np.: zasłabnięcia i utraty przytomności, które są związane z napadami tachykardii, trzepotanie przedsionków, arytmię komorową bez organicznej choroby serca, migotanie przedsionków, arytmię łącza P-K w arytmiach nadkomorowych, częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz przedsionkowy, częstoskurcz komorowy w organicznej chorobie serca, inne częstoskurcze z wąskimi i szerokimi zespołami QRS, nieskuteczną farmakoterapię lub objawy uboczne leczenia farmakologicznego, napadowe, niewyjaśnione kołatanie serca i omdlenia. Celem leczenia antyarytmicznego jest przede wszystkim przedłużenie, a także poprawa komfortu i jakości życia pacjentów. Przeczytaj również:Stenty – co to są stenty? Rodzaje i informacje o stentach!Przeciwwskazania do wykonania zabiegu ablacji serca Głównymi przeciwwskazaniami do zabiegu ablacji serca są: ciąża, brak możliwości wprowadzenia elektrod z dostępu naczyń obwodowych, skrzepliny w sercu. Powikłania po ablacji serca – jakie mogą się pojawić? Warto podkreślić, że zabieg ablacji serca jest jedną z najnowocześniejszych metod leczenia zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo jest metodą bezpieczną i cechuje się bardzo wysoką skutecznością. Ryzyko wystąpienia powikłań po ablacji jest niskie. Możliwe powikłania po zabiegu ablacji serca to: krwiak w miejscu wkłucia, przetoka tętniczo-żylna, tętniak rzekomy, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, powikłania zakrzepowo-zatorowe, uszkodzenie zastawek serca, przebicie ściany serca, skurcz lub zamknięcie tętnicy wieńcowej. Przygotowanie do ablacji serca – co trzeba zrobić przed zabiegiem? Przygotowanie pacjenta do zabiegu ablacji serca zależy od: rodzaju arytmii, która została zdiagnozowana u chorego, metody ablacji. Zaleca się, by każdy chory poddany procedurze ablacji serca był zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Aby zminimalizować ryzyko powikłań po zabiegu, lekarz kardiolog decyduje o wdrożeniu leczenia przeciwzakrzepowego. Bardzo ważne, aby pacjent przy przyjęciu do szpitala miał przy sobie kompletną dokumentację medyczną, w tym: wyniki EKG, echo serca, wykaz przyjmowanych leków, wynik grupy krwi. Chory przystępujący do zabiegu musi być na czczo – minimum 6 godzin przed zabiegiem nie należy spożywać posiłków oraz pić. Jeśli pacjent przyjmuje leki na stałe, może je zażyć po decyzji lekarza prowadzącego, popijając tabletkę niewielką ilością wody. Przed zabiegiem należy dokładnie ogolić okolice obu pachwin. Są to miejsca potencjalnego dostępu do naczyń (żyły lub tętnicy udowej), przez które wprowadzane są elektrody. Czy zabieg ablacji boli? Zabieg ablacji serca najczęściej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym z zachowaną pełną świadomością pacjenta. Chory ma również założony wenflon, by w razie konieczności podać dodatkowe leki, np. przeciwbólowe. Ile dni trzeba spędzić w szpitalu po zabiegu ablacji? Pobyt pacjenta w szpitalu trwa od 1 do 3 dób. Bezpośrednio po zabiegu pacjent jest zobowiązany do przebywania w pozycji leżącej, tak by nie zginać kończyn poddanych zabiegowi. Po kilku godzinach odpoczynku pacjent jest uruchamiany. Rekonwalescencja po ablacji – czy rekonwalescencja jest potrzebna? W pierwszych tygodniach po zabiegu kategorycznie zabrania się dźwigania ciężarów. Powrót do codziennej aktywności fizycznej powinien odbywać się powoli i systematycznie. Rekonwalescencja po zabiegu uzależniona jest głównie od stanu chorego. Średnio zakłada się, że proces gojenia trwa około 3 miesiące. Pacjent powinien pamiętać o dbaniu o czystość w miejscu wkłucia i jego obserwacji. Objawy w miejscu wkłucia, które powinny zaniepokoić chorego: nagły i silny ból, wyczuwalne palpacyjne zgrubienie, wzmożone krwawienie, brak tętna w pachwinie, nieregularne, szybkie bicie serca, omdlenia. Przez pierwsze 2-3 tygodnie po zabiegu ablacji serca nie wolno uprawiać sportów siłowych. Aktywność seksualną można wznowić po upływie 1 do 2 tygodni po zabiegu w zależności od samopoczucia i kondycji pacjenta. Chory musi przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowanych leków. Pacjent zostaje pod kontrolą specjalisty przez co najmniej rok od wykonania procedury. Zalecenia zdrowotne po ablacji serca Ważne, by pacjenci po zabiegu ablacji serca skupili się na redukcji modyfikowalnych czynników ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych. O czym należy pamiętać? Monitorowanie parametrów ciśnienia tętniczego oraz cukru we krwi. Rezygnacja z palenia papierosów i spożywania alkoholu. Utrata masy ciała w przypadku otyłości. Zmiana nawyków żywieniowych. Regularna aktywność fizyczna. Pacjenci są zobowiązani do regularnego przyjmowania leków zaleconych przez lekarza. Pacjentowi nie wolno samodzielnie modyfikować leczenia. Ile kosztuje zabieg ablacji serca? Cena zabiegu W prywatnych placówkach cena zabiegu ablacji serca wynosi nawet kilkanaście tysięcy złotych. Należy pamiętać, że zabieg można wykonać bezpłatnie w placówkach, które podpisały kontrakt z NFZ. Każdego roku, w dniu 10 Października stawiam symboliczną świeczkę na cmentarzu. Dla mnie to dzień żalu i zadumy. Dziś w kalendarzu kolejny smutny dzień. Dziś 15 października mamy „Dzień Dziecka Utraconego”, to niestety to także mój symboliczny dzień. Ten dzień pewnie, dotyczy wielu z Was, Waszych koleżanek, sióstr i mam. Zbyt wielu, z tego, co wiem! To dzień, w którym moje myśli wracają do wydarzeń sprzed 9 lat. Trudno, jest przeżywać się żałobę, gdy nie mieliśmy szansy zobaczyć własnego dziecka. Nie wiem, czy byłby to chłopiec, czy dziewczynka. Tego nie dowiem się już nigdy. Wiem jedno, w tym roku wypadałby 8 urodziny mojego dziecka. Dziecka, którego nigdy nie zobaczyłam. Wiem jednak, że nigdy nie zapomnę o Jego istnieniu. Istnieniu maleńkiego człowieczka, którego serduszko dopiero co zaczynało bić, istnienia, które zgasło zbyt szybko. „Bose aniołki siedzą na było nam dane nam się poznać, spojrzeć sobie w oczy, przytulić i pobyć ze sobą. A każdy lekko jak piórko fruwa I każdy czuwa, cichutko czuwa Nad tatą, który płakać nie umie, nad siostrą-bratem, która nic nie rozumie, Nad dziadkiem, babcią smutną czasami i swoją mamą -osnutą łzami I każdy woła cicho z daleka: mamo już nie płacz, mamo ja czekam…” Nigdy o Tobie nie zapomnę……… Los podarował mi zaledwie 9 tygodni z Tobą. Bardzo się ucieszyłam, kiedy zamieszkałaś pod moim sercem. Już wtedy wiedziałam, że pokocham Cię z całego serca. Tak bardzo chciałam, aby te chwile trwały wiecznie. A to, co się potem wydarzyło, okazało się tylko złym snam. Niestety to wszystko jet prawdą, jestem mamą, która przedwcześnie straciła dziecko. Dziecko, które na zawsze pozostanie w mojej pamięci i sercu. Jednak pamięć o Twoim istnieniu zostanie już na zawsze. To był cudowny czas, czas rodzącej się dopiero miłości. Niestety nie dane nam było przeżyć razem wszystkich tych wspaniałych chwil, o których marzyłam. Jedyne co po Tobie mi pozostało to pamięć, zdjęcie usg i głęboka wyrwa w sercu. Bez względu na to, jak krótko dałeś/as mi radość, na zawsze pozostanesz w moim sercu. Jak żyć, kiedy przychodzi ten dzień bez nadziei, radości, miłości i przyszłości Choć minęło już kilka lat to wspomnienia wracają. „10 października 2010, wieczór ja w 9 tygodniu ciąży, nagłe zasłabnięcie a potem już niewiele z tego pamiętam. Wszystko działo się tak szybko, ocknełam się tylko, kiedy usłyszałam te słowa, których wolałabym nigdy nie usłyszeć”. Proszę Pani, niestety muszę potwierdzić najgorsze, straciła Pani dziecko, musimy Panią wyłyżeczkować. Czuję, że opadam z sił, łzy spływają mi po policzkach i nie mogę nad tym zapanować. Chcę krzyczeć “Nie! Nie! Nie! ale nie mogę, coś mnie dławi, zaciska gardło i dusi. Jedna myśl, to nie może być prawda! Nie, to nie o mnie mowa” Szpital, zabieg, pobudka ok. i dźwięk, który towarzyszył mi bardzo, ale to bardzo długi czas. Chyba byłam w szoku. Sama nie wiem, jak to przetrwałam, nie było lekko. Po zabiegu, z którego nic nie pamiętam, ocknęłam się dopiero w sali, wśród „kobiet z brzuszkami”. Nic więcej nie pamiętam! Może i lepiej. Nie wiem co się ze mną działo przez te kilka godzin. Pamiętam tylko jak po narkozie i zabiegu, obudziłam się wśród przyszłych mam, dwie z nich podłączone były do ktg. Słysząc bicie serduszek ich dzieci i powoli umierałam. Umierała jakaś cząstka mnie, ja niestety nie zdążyłam posłuchać bicia serca mojego nienarodzonego dziecka. Zawalił się mój cały świat, mimo iż w domu czekał na mnie 10-letni syn. Do dziś pamiętam sny, jakie miałam. I ten koszmar, który wracał prawie co noc. Pamiętam, jak mąż mnie wtedy uspokajał, przytulał i pocieszał. Jednak ja wtedy potrzebowałam tylko spokoju i ciszy. Wiem, że czasem zachowywałam się strasznie i dziękuje mu, że wytrzymał wszystkie moje złe humory i nastroje. Jemu wtedy też nie było łatwo, ale ja chyba byłam za bardzo skupiona na sobie, żalu, jaki miałam do świata i do losu. Trwało to naprawdę długi, długi czas i wydawało mi się, że jak po 2,5 roku znowu udało mi się zajść w ciążę, kiedyś myślałam, że Jaś wynagrodzi mi to wszystko. Jednak nie jest, mam 2 naprawdę wspaniałych synów, których bardzo kocham, jednak każdego 10 października rana na sercu otwiera się na nowo. Żyję wspomnieniami maleńkiej istotki, która zamieszkała pod moim sercem i tak szybko odeszła. Jak żyć po poronieniu? Zapomnieć się nie da, żyć trzeba dalej. Po latach wspomnienia wciąż wracają, a ja wciąż rozdrapuję tę ranę. Wracają w snach, na ulicy, kiedy mijam małe dzieci, kiedy jestem na cmentarzu, w sklepie. Często budzę się w nocy spocona, a potem długo nie mogę zasnąć. Dziś chyba podświadomie, po raz kolejny miałam sen, bardzo realistyczny. Śniła mi się mała dziewczynka z jasnymi lokami i trzymała mnie za rękę. Byliśmy nad morzem, szliśmy plażą, a ona coś do mnie mówiła, jednak ja nie słyszałam jej głosu. Wiecie, do dziś nie umiem sobie z tym poradzić, wiem, że takich wspomnień i wydarzeń nie da się wymazać z pamięci. Nie da się zrobić resetu i zapomnieć. Wiem, że takich kobiet jak ja są miliony na świecie i każda z nas przeżywa swoją tragedię na własny sposób. Być może wśród rodziny, znajomych macie takie osoby jak ja, i wierzcie mi, że nie da się tego zapomnieć i wymazać z pamięci. Wiem, że czasem chce się takiej osobie pomóc tylko nie wiadomo jak. To jest na pewno ciężki czas dla wszystkich bliskich, jednak warto obok tej osoby być, czasem tylko być nic nie mówiąc. Inną sprawą jest traktowanie kobiet po poronieniach w szpitalach, w których naprawdę nie ma czegoś takiego jak współczucie, empatia. Bo przecież jak można kobietę po poronieniu położyć w sali z przyszłymi mamami. Jeżeli jesteś mamą „Aniołka”, a masz wokół siebie bliskie Ci osoby. Dzieci, które Cię potrzebują, nie odtrącaj ich. To co było już nigdy się nie wróci. Nie warto tego na siłę wymazywać z pamięci, tak się nie da, ale warto poświęcić swój czas swoim bliskim. W moim przypadku po 9 latach pamięć o mojej małej kruszynce, jest wciąż jest żywa. Nie umiem zapomnieć i nie staram się tego robić, choć być może przyniosłoby mi to ulgę. Niektórzy pojawiają się w naszym życiu i szybko odchodzą, mam nadziejż że jeszcze kiedyś się spotkamy. Pamiętajmy o ojcu który stracił dziecko, on też bardzo cierpi Ojciec utraconego dziecka również odczuwa stratę i pustkę. Często nie daje tego aż tak bardzo poznać, bo nie chce dodatkowo ranić kobiety w żałobie po tak ogromnej stracie. Na pewno przeżywał to inaczej niż ja, ale wiem, że jemu również było bardzo ciężko. Myślę, że miała na to wpływ odpowiedzialność za rodzinę i za kobietę swojego życia. Warto pamiętać o ojcach pogrążonych w żałobie i zaoferować również im pomoc psychologiczną i wsparcie. Oni też w tym szczególnie trudnym okresie potrzebują wsparcia, zrozumienia i ukojenia. Jeżeli facet tego potrzebuje, wiem, że potrzebuje tego na pewno, wysłuchaj go. Daj mu się wygadać, wypłakać, daj mu na swój własny sposób przeżyć tak ogromną stratę, jaka jest utrata dziecka nienarodzonego. Jak przetrwać taką tragedię i jak żyć dalej? Nie wiem. Nie umiem Wam na to pytanie odpowiedzieć. Wiem jednak w jaki sposób można być wsparciem i pomocą dla rodziców, którzy stracili dziecko! Warto być z nimi i blisko nich. Zapraszam na wpis „Nie przejmuj się, że nie możesz zajść w ciążę, ważne, że masz już jedno dziecko” takimi słowami nie raz zostałam uraczona przez ginekologa, kiedy staraliśmy się o kolejne maleństwo. Niestety często w naszym życiu dzieje się coś, czego zupełnie się nie spodziewamy, zaskakuje nas, rani i bardzo doświadcza. Musimy być silni. *Wiersz napisany przez „Aniołkową mamę” znalazłam go, gdy sama szukałam wsparcia i pocieszenia. Amputacja stopy cukrzycowej Amputacja stopy to jeden z najpoważniejszych skutków zachorowania na cukrzycę. Obejrzyj film i dowiedz się więcej na temat tego zabiegu. Zapoznaj się z wypowiedzią eksperta. SZanowna Pani, przede wszystkim konieczna jest wizyta u lekarza prowadącego. Czasami tak wygląda niekontrolowany przerost blizny (keloid) ale nie mozna wykluczyc stanu zapalnego i ropnia. Bardzo trudno odpowiedzieć, nie badająć i nie widząc tego o czym Pani pisze. Zawsze można wykonać plastykę, po której nic nie będzie widać. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości proszę o kontakt internetowy: – Tam znajdzie Pani wszystkie informacje kontaktowe. Pozdrawiam, Dr n. med. Wojciech Kawiorski, Specjalista Chirurg Ogólny, Chirurg Gastroenterologiczny, Chirurg Onkologiczny, Gastrolog, Proktolog.

blizna po operacji serca