Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku po siostrze. Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpiła kobieta, której siostra zmarła w 2021 r. Siostra był właścicielką mieszkania od 1997 r. Wnioskodawczyni nabyła to mieszkanie w spadku na podstawie postanowienia właściwego sądu rejonowego z 2022 r. Jak już wcześniej zostało wspomniane, nachylenie dachu może być wyrażone w procencie lub w stopniach. Każdy przelicznik używany jest przez innych specjalistów. O ile dekarze preferują wartości podane w procentach, to producenci połaci dachowych wybierają podawanie ich w stopniach. Nasz kalkulator spadkowy pozwala obliczyć jaka część spadku będzie dziedziczona po zmarłym. Dziedziczenie majątku odbywa się według przepisów prawa spadkowego. Reguły dziedziczenia ustawowego opierają się na stosunku pokrewieństwa, małżeństwa lub przysposobienia. W praktyce oznacza to, że jeżeli jest jedno dziecko, otrzyma ono 3/4 spadku, jeżeli są dwoje dzieci, każde z nich otrzyma 3/8, a jeżeli są troje, każde otrzyma 1/4. W sytuacji, gdy spadkodawca miał czworo lub więcej dzieci, udział małżonka pozostaje niezmieniony i wynosi 1/4 całości spadku. Jeżeli spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, to nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W efekcie czynność ta nie jest opodatkowana - uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 10.02.2021 r. nr 0115-KDIT2 Postanowienie o nabyciu spadku staje się podstawą do opłacenia podatku do urzędu skarbowego. Podatek przy mieszkaniu ze spadku stanowi wartość zmienną. Wysokość podatku jest ściśle uzależniona od wartości lokalu oraz stopnia pokrewieństwa ze zmarłym. Spadek po rodzicach dla dzieci, a dziedziczenie ustawowe - co mówi prawo spadkowe? FPYRZ. Z chwilą śmierci spadkodawcy spadek ulega otwarciu a spadkobiercy nabywają prawa do majątku spadkowego. Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Zgodnie z Kodeksem cywilnym w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. W przypadku braku zstępnych (dzieci, wnuki) spadkodawcy powołani są do spadku z ustawy jego małżonek i rodzice. Te i kolejne zasady dotyczące spadku i dziedziczenia ustawowego szczegółowo uregulowane są w art. 922 i kolejnych Kodeksu cywilnego. Spadkodawca może dowolnie rozporządzić swoim majątkiem np. sporządzając testament albo w drodze wcześniej dokonanej darowizny (np. darując komuś cenny składnik majątku). Zdarza się, że zapisy testamentowe oraz wcześniejsze czynności spadkobiercy (np. darowanie komuś mieszkania, domu) pomijają blisko spokrewnione z nim osoby. Do ochrony słusznych praw osób bliskich spadkodawcy służy zachowek. Jest to uprawnienie bliskich krewnych spadkodawcy (dzieci, wnuków, rodziców, małżonka) do żądania zapłaty określonej kwoty od osób, które nabyły prawa do spadku ich kosztem. Zatem jeżeli dziecko, wnuk, rodzic lub małżonek zostali pominięci przez spadkodawcę mają prawo dochodzić roszczenia o zachowek. Prawo do zachowku można zrealizować albo poprzez pisemną ugodę dotyczącą zapłaty zachowku (zalety: mniejsze koszty i krótszy czas realizacji) albo poprzez pozew o zapłatę zachowku złożony do sądu (zasadniczo jest to wariant droższy i dłużej trwający mając szczególnie na względzie to, że po uzyskaniu korzystnego orzeczenia sądu konieczna może się okazać egzekucja komornicza). Komu przysługuje zachowek? Prawo do zachowku przysługuje (art. 991. § 1 Kodeksu cywilnego) zstępnym (tj. dzieciom, wnukom, itd.), małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy. Prawo do zachowku nie przysługuje: powinowatym (np. teściowi, synowej), osobom, które zostały wydziedziczone w testamencie, osobom, które zostały uznane za niegodne dziedziczenia, osobom, które zrzekły się dziedziczenia, spadkobiercom, którzy odrzucili spadek, małżonkowi, który w chwili śmierci spadkodawcy pozostawał z nim w separacji, małżonkowi, wobec którego spadkodawca wniósł uzasadniony pozew o rozwód z jego wyłącznej winy, osobom uprawnionym do zachowku, które otrzymały już od spadkodawcy darowizny o wartości, która jest co najmniej równa wartości przypadającego im zachowku. W tym miejscu warto zaznaczyć, że spadkodawca może w testamencie pozbawić zstępnych, małżonka i rodziców zachowku (wydziedziczenie), jeżeli uprawniony do zachowku: wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego; dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci; uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych. Przyczyna wydziedziczenia uprawnionego do zachowku powinna wynikać z treści testamentu. Spadkodawca nie może jednak wydziedziczyć uprawnionego do zachowku, jeżeli mu przebaczył. Jak oblicza się zachowek? Pierwszym krokiem w drodze do ustalania wysokości kwoty należnego zachowku jest określenie należnego ułamka wartości udziału spadkowego dla osoby uprawnionej. Jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny (dziecko, wnuk spadkodawcy) jest małoletni - należy się dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. W pozostałych wypadkach należy się połowa wartości udziału spadkowego, który przypadałby osobie uprawnionej do spadkobrania przy dziedziczeniu ustawowym. W drugim kroku oblicza się tzw. substrat zachowku, który równa się czystej wartości spadku wraz z wartością darowizn podlegających doliczeniu. Obliczaniem czystej wartości spadku zajmują się biegli (czysta wartość spadku to w uproszczeniu aktywa spadkowe minus pasywa, czyli długi). W kolejnym kroku ustala się konkretną wartość kwoty zachowku dla danej osoby biorąc pod uwagę przepisy spadkowe Kodeksu cywilnego oraz wyliczony substrat zachowku. Przy obliczaniu wartości kwoty należnego zachowku bierze się pod uwagę szereg zasad i czynników. Zgodnie z art. 992 Kodeksu cywilnego przy ustalaniu (ułamkowego) udziału spadkowego stanowiącego podstawę do obliczania zachowku uwzględnia się także spadkobierców niegodnych oraz spadkobierców, którzy spadek odrzucili, natomiast nie uwzględnia się spadkobierców, którzy zrzekli się dziedziczenia albo zostali wydziedziczeni. Jednocześnie przy obliczaniu zachowku nie uwzględnia się zapisów zwykłych i poleceń, natomiast dolicza się do spadku darowizny oraz zapisy windykacyjne dokonane przez spadkodawcę. Ponadto przy obliczaniu zachowku nie dolicza się do spadku drobnych darowizn, zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych, ani dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, darowizn na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku. Z kolei przy obliczaniu zachowku należnego dziecku / wnukowi nie dolicza się do spadku darowizn uczynionych przez spadkodawcę w czasie, kiedy nie miał zstępnych (dzieci). Choć nie dotyczy to jednak wypadku, gdy darowizna została uczyniona na mniej niż trzysta dni przed urodzeniem się zstępnego. Przy obliczaniu zachowku należnego małżonkowi nie dolicza się do spadku darowizn, które spadkodawca uczynił przed zawarciem z nim małżeństwa. Warto też mieć na uwadze, że jeżeli uprawnionym do zachowku jest zstępny spadkodawcy, zalicza się na należny mu zachowek poniesione przez spadkodawcę koszty wychowania oraz wykształcenia ogólnego i zawodowego, o ile koszty te przekraczają przeciętną miarę przyjętą w danym środowisku. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Poniedziałek, 25 lipca (14:27) ​166 osób zginęło na polskich drogach od początku wakacji. To o ponad 10 procent mniej niż w tym samym czasie w zeszłym roku, gdy w wypadkach zmarło 185 osób. Jakie są powody tego zauważalnego spadku? W rozmowach z reporterem RMF FM Krzysztofem Zasadą mundurowi mówią, że główną przyczyną jest zaostrzenie przepisów kodeksu drogowego i wprowadzenie nowych, wyższych stawek mandatów. Nowe prawo obowiązuje od początku roku. Co ważne, mimo rosnących cen paliw nie można mówić, że kierowcy rzadziej wyjeżdżają w trasę. Wręcz przeciwnie - częściej decydujemy się na wypoczynek w kraju, to i więcej podróżujemy. Ludzie zaczynają kalkulować, czy opłaca się łamać przepisy nie tylko ze względu na portfel, ale także wydłużenie okresu kasowania punktów karnych - powiedział naszemu reporterowi jeden z funkcjonariuszy. To widać nie tylko w statystykach najgroźniejszych wypadków, w których ginęli ludzie. Znacząco spada liczba wykroczeń polegających na drastycznym przekroczeniu prędkości. W zeszłym roku do końcówki lipca takich przypadków przekroczenia prędkości o ponad 50 kilometrów na godzinę było 36 tysięcy, natomiast do wczoraj - niespełna 18,5 tysiąca. To blisko 50-procentowy spadek. Jak wygląda nabycie spadku przed sądem i u notariusza? Jeśli jesteś spadkobiercą, to z pewnością jest to artykuł dla Ciebie. Nabycie spadku przed sądem i u notariuszaNabycie spadku może obecnie nastąpić zarówno przed sądem, jak i w kancelarii spadku - nie zawsze musi być sprawa w sądzieNabycie spadku u notariusza - akt poświadczenia dziedziczeniaNabycie spadku u notariusza - stawiennictwo stronNabycie spadku u notariusza - kwestie formalneKiedy notariusz nie sporządzi aktu poświadczenia dziedziczenia?Stwierdzenie nabycia spadku w postępowaniu sądowymKwestie procesoweI już tak na koniec Nabycie spadku przed sądem i u notariusza Ważne jest to, że żaden przepis prawa spadkowego nie nakłada na spadkobierców obowiązku uzyskania stwierdzenia praw do spadku. Nie ma też przepisu, który stanowiłby o maksymalnym okresie czasu, w którym spadkobiercy mogą przeprowadzić postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. Nabycie spadku może obecnie nastąpić zarówno przed sądem, jak i w kancelarii notarialnej. Są jednak sytuacje, w których potwierdzenie statusu spadkobiercy okazuje się konieczne. Można wskazać tu sytuację, w której spadkobiercom zależy na szybkim zbyciu odziedziczonej nieruchomości. Nie będzie to możliwe jeśli spadkobiercy nie przeprowadzą uprzednio postępowania o stwierdzenie nabycie spadku w sądzie, bądź też nie dopełnią formalności spadkowych w kancelarii notarialnej. Formalne przeprowadzenie procedury o nabycie spadku jest też konieczne, gdy spadkobierca chce złożyć wniosek o wpis w księdze wieczystej. Nabycie spadku – nie zawsze musi być sprawa w sądzie Jeszcze do niedawna jedynym dokumentem potwierdzającym nabycie spadku było wydane w postępowaniu sądowym postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. Od 2 października 2008 r. dokumentem takim jest także akt poświadczenia dziedziczenia, sporządzany przez notariusza. Uwaga: aktu poświadczenia dziedziczenia nie można sporządzić, jeśli spadkodawca zmarł przed 1 lipca 1984 r. W takiej sytuacji stwierdzenie nabycia spadku może nastąpić jedynie na drodze sądowej. Nabycie spadku u notariusza – akt poświadczenia dziedziczenia Zasady, na jakich notariusz sporządza akt poświadczenia dziedziczenia, wynikają z ustawy Prawo o notariacie. Możliwość uzyskania stwierdzenia praw do spadku u notariusza niesie ze sobą pewne udogodnienia dla spadkobierców. W szczególności formalności spadkowe w kancelarii notarialnej załatwić można w zdecydowanie krótszym czasie. W praktyce są jednak takie sytuacje, gdy skorzystanie z tej opcji nie będzie niemożliwe. Notariusz np. nie będzie mógł sporządzić aktu poświadczenia dziedziczenia w sytuacji gdy podstawą dziedziczenia jest testament szczególny. Takim testamentem jest testament ustny czy też testament sporządzony na polskim statku morskim lub powietrznym oraz testament wojskowy. W takiej sytuacji należy wystąpić do sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku (więcej o stwierdzeniu nabycia spadku przeczytasz tutaj) Notariusz – zgodnie ze wspomnianą ustawą prawo o notariacie – odmówi sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia w sytuacjach wątpliwych, np. gdy zachodzą poważne wątpliwości co do ważności testamentu. Przede wszystkim jednak notarialny akt poświadczenia dziedziczenia może być sporządzony jedynie w sytuacjach niespornych. Konflikt między spadkobiercami np. co do ważności pozostawionego przez spadkodawcę testamentu uniemożliwia sporządzenie przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia. Notariusz – w oparciu o przepisy ustawy – powinien odmówić sporządzenia tego aktu także wówczas, gdy nawet pomimo zgodnego stanowiska zainteresowanych, poweźmie wątpliwość co do tego, kto powinien dziedziczyć spadek, albo jaka jest wysokość udziałów w spadku poszczególnych spadkobierców, a w przypadku, gdy spadkodawca uczynił zapis windykacyjny, także, gdy nie ma pewności co do osoby, na której rzecz spadkodawca zapis ten uczynił lub co do przedmiotu zapisu. Nie jest dopuszczalne sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia w stosunku do spadku, w skład którego wchodzą nieruchomości położone za granicą, a także w sytuacji, gdy spadkodawcą jest cudzoziemiec. Jedynie w sytuacji gdy stwierdzenie praw do spadku dotyczy osób nie posiadających obywatelstwa żadnego państwa, które ponadto w chwili śmierci zamieszkiwały na terenie Polski sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia w kancelarii notarialnej jest dopuszczalne. Nabycie spadku u notariusza – stawiennictwo stron Aby notariusz mógł sporządzić akt poświadczenia dziedziczenia, do kancelarii notarialnej muszą stawić się równocześnie wszystkie osoby wchodzące w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi oraz osoby, na rzecz których spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Nabycie spadku u notariusza – kwestie formalne Zgodnie z przepisami prawa o notariacie akt poświadczenia dziedziczenia powinien zawierać: dzień, miesiąc i rok oraz miejsce sporządzenia aktu; imię, nazwisko i siedzibę kancelarii notariusza, a jeżeli akt sporządził zastępca notariusza – nadto imię i nazwisko zastępcy; imię i nazwisko spadkodawcy, imiona jego rodziców oraz jego numer PESEL; datę i miejsce zgonu spadkodawcy oraz jego ostatnie miejsce zamieszkania; wskazanie spadkobierców, którym spadek przypadł – imiona, nazwiska i imiona rodziców oraz datę i miejsce urodzenia osób fizycznych, a w przypadku osób prawnych – nazwę i siedzibę; tytuł powołania do spadku i wysokość udziałów w spadku wraz ze wskazaniem w razie dziedziczenia ustawowego, czy spadkobierca był małżonkiem spadkodawcy, czy jego krewnym i w jakim stopniu, a w razie dziedziczenia testamentowego wraz z określeniem formy testamentu; wskazanie spadkobierców dziedziczących gospodarstwo rolne podlegające dziedziczeniu z ustawy oraz ich udziały w nim; 7a. wskazanie osób, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne, oraz przedmiotów tych zapisów, chyba że osoby te nie chcą lub nie mogą być zapisobiercami; powołanie protokołu otwarcia i ogłoszenia testamentu; podpisy wszystkich biorących udział w spisywaniu protokołu dziedziczenia; podpis notariusza; adnotację o dokonaniu rejestracji Przed sporządzeniem aktu poświadczenia dziedziczenia notariusz spisuje protokół dziedziczenia przy udziale wszystkich osób, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi, a także osób, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Przystępując do spisania protokołu dziedziczenia notariusz poucza osoby biorące udział w spisywaniu protokołu o obowiązku ujawnienia wszelkich okoliczności objętych treścią protokołu oraz o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych oświadczeń. W protokole dziedziczenia zamieszcza się w szczególności: zgodne żądanie poświadczenia dziedziczenia złożone przez osoby biorące udział w spisywaniu protokołu; oświadczenia o istnieniu lub nieistnieniu osób, które wyłączałyby znanych spadkobierców od dziedziczenia lub dziedziczyłyby wraz z nimi; oświadczenia o znanych testamentach spadkodawcy lub braku takich testamentów; oświadczenia, że w odniesieniu do spadku nie zostało uprzednio wydane postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku i nie toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ani nie został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia; oświadczenia, czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne oraz który spośród spadkobierców powołanych do spadku z ustawy odpowiada warunkom przewidzianym do dziedziczenia gospodarstwa rolnego; oświadczenia, czy spadkodawca w chwili śmierci był cudzoziemcem lub, nie posiadając żadnego obywatelstwa, nie zamieszkiwał w Rzeczypospolitej Polskiej albo w skład spadku wchodzą prawa rzeczowe lub posiadanie nieruchomości położonej za granicą; oświadczenia, czy były składane oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku lub zapisu windykacyjnego, czy zostało wydane orzeczenie dotyczące niegodności spadkobiercy lub osoby, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny, oraz czy były zawierane umowy z przyszłym spadkodawcą w przedmiocie zrzeczenia się dziedziczenia po nim; wzmiankę o pouczeniu przez notariusza o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Jeżeli od dnia otwarcia spadku nie upłynęło sześć miesięcy, w protokole dziedziczenia należy zamieścić oświadczenia spadkobierców o prostym przyjęciu spadku lub przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu spadku, chyba że oświadczenia tej treści zostały już przez spadkobierców uprzednio złożone. W takim przypadku należy zamieścić wzmiankę o dacie, miejscu i treści złożonych przez poszczególnych spadkobierców oświadczeń. Przepisy te stosuje się także do oświadczeń osób, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Do protokołu dziedziczenia notariusz załącza: odpis aktu zgonu spadkodawcy; odpisy aktów stanu cywilnego osób powołanych do spadku z ustawy; inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie praw do spadku. Zgodnie z przepisami ustawy, po spisaniu protokołu dziedziczenia notariusz sporządza akt poświadczenia dziedziczenia, jeżeli nie ma wątpliwości co do osoby spadkobiercy i wysokości udziałów w spadku, a w przypadku gdy spadkodawca uczynił zapis windykacyjny, co do osoby, na której rzecz spadkodawca uczynił zapis windykacyjny i przedmiotu zapisu. Kiedy notariusz nie sporządzi aktu poświadczenia dziedziczenia? Notariusz odmawia sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, jeżeli: w stosunku do spadku został już uprzednio sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia lub wydane postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku; w toku sporządzania protokołu dziedziczenia ujawnią się okoliczności wskazujące, że przy jego sporządzeniu nie były obecne wszystkie osoby, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi lub testamentowi, lub też osoby, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne, albo istnieją lub istniały testamenty, które nie zostały otwarte lub ogłoszone; wskutek braku małżonka spadkodawcy i krewnych powołanych do dziedziczenia z ustawy spadek przypada, jako spadkobiercy ustawowemu, gminie albo Skarbowi Państwa; spadkodawca w chwili śmierci był cudzoziemcem lub, nie posiadając żadnego obywatelstwa, nie zamieszkiwał w Rzeczypospolitej Polskiej albo w skład spadku wchodzą prawa rzeczowe lub posiadanie nieruchomości położonej za granicą. Zgodnie z prawem o notariacie notariusz niezwłocznie po sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia dokonuje jego wpisu do rejestru aktów poświadczenia dziedziczenia przez wprowadzenie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego danych. Notariusz opatruje wpis bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Rejestr aktów poświadczenia dziedziczenia obejmuje: numer wynikający z kolejności wpisu; dzień, miesiąc i rok oraz godzinę i minutę dokonania wpisu; dzień, miesiąc i rok oraz miejsce sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia; imię, nazwisko i siedzibę kancelarii notariusza, a jeżeli akt poświadczenia dziedziczenia sporządził zastępca notariusza – nadto imię i nazwisko zastępcy; imię i nazwisko spadkodawcy, imiona jego rodziców oraz jego numer PESEL; datę i miejsce zgonu spadkodawcy oraz jego ostatnie miejsce zamieszkania. Z chwilą dokonania wpisu w rejestrze notariusz otrzymuje, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, zawiadomienie o zarejestrowaniu oraz możliwości uzyskania potwierdzenia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia ze wskazaniem numeru wynikającego z kolejności wpisu. W tym samym trybie notariusz uzyskuje zawiadomienie o niezarejestrowaniu aktu poświadczenia dziedziczenia. Adnotację o zarejestrowaniu umieszcza się na akcie poświadczenia dziedziczenia, wskazując numer wynikający z kolejności wpisu a także dzień, miesiąc i rok oraz godzinę i minutę dokonanego wpisu. Zarejestrowanie nie następuje, jeżeli w stosunku do danego spadku został już uprzednio zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia. Jak widzisz, przeprowadzenie całej procedury u notariusza nie zawsze będzie możliwe. Teraz czas więc omówić… *** Stwierdzenie nabycia spadku w postępowaniu sądowym Jeśli z jakiegokolwiek powodu nie jest możliwe sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza należy skierować do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia spadku. W szczególności: jeśli spadkodawca zostawił kilka różnych testamentów i zachodzą poważne wątpliwości co autentyczności jednego lub kilku z nich, jeśli spadkobiercy kwestionują autentyczność testamentu, albo jeśli między spadkobiercami jest konflikt co do ważności testamentu sprawa będzie musiała zostać rozstrzygnięta na drodze sądowej. Spadkobierca (osoba występująca do sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku) nie ma jednak żadnego wyboru, jeśli chodzi o wybór sądu. W sprawie o stwierdzenie nabycia spadku wyłącznie właściwy jest sąd rejonowy ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy. (uwaga: kodeks posługuje się pojęciem miejsce zamieszkania, nie zaś miejsce zameldowania) UWAGA 2: od pewnego czasu w treści przepisu mowa o ostatnim miejscu zwykłego pobytu. Gdy jednak wnioskodawca złoży taki wniosek do sądu miejscowo niewłaściwego, sąd ten przekaże wniosek o stwierdzenia nabycia spadku właściwemu sądowi. Warto jednak złożyć wniosek od razu we właściwym sądzie, gdyż procedura przekazywania sprawy zazwyczaj znacznie wydłuża czas trwania postępowania. Sąd rozpatruje sprawy o stwierdzenie nabycia spadku w tzw. postępowaniu nieprocesowym. Kwestie procesowe We wniosku o stwierdzenie nabycia spadku wnioskodawca powinien wskazać adresy pozostałych spadkobierców, aby umożliwić sądowi wezwanie ich na rozprawę. Na rozprawę w sprawie spadkowej sąd wzywa co prawda wszystkie osoby, które mogą wchodzić w grę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi. Do wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku najczęściej wystarczy obecność i złożenie zapewnień spadkowych przez kilku, a czasem nawet tylko jednego spadkobiercę. Podczas sprawy o stwierdzenie nabycia spadku sąd nie zajmuje się analizowaniem tego, jakie składniki majątkowe wchodziły w skład spadku. Podczas sprawy o nabycie spadku sąd nie będzie także „dzielił” składników masy spadkowej pomiędzy spadkobierców. Ustalenie tego, co wchodziło w skład masy spadkowej i dokonanie podziału poszczególnych składników masy spadkowej następuje podczas sprawy o dział spadku. Opłata od składanego do sądu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku wynosi 100 zł. (uwaga : teraz w sumie to 105 zł, dodatkowe 5 zł to opłata za umieszczenie postanowienia w rejestrze) Jeśli w jednym wniosku wnosimy o stwierdzenie nabycia spadku po kilku osobach, trzeba zapłacić wielokrotność tej sumy. Ponadto uzyskanie odpisu postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycie spadku ze stwierdzeniem prawomocności wymaga uiszczenia opłaty. Należy pamiętać, iż sąd nie wysyła stronom odpisów postanowień z urzędu, należy wystąpić do sądu z odpowiednim wnioskiem. Nie ma ograniczeń czasowych jeśli chodzi o dopełnienie formalności związanych z „załatwieniem” spraw spadkowych. Można zrobić to nawet kilka lat po śmierci spadkodawcy. Lepiej jednak nie zwlekać z tą procedurą. I już tak na koniec W sprawie o nabycie spadku możesz działać sam. Możesz tez zlecić prowadzenie takiej sprawy adwokatowi lub radcy prawnemu. Pamiętaj, iż upływ terminu sześciu miesięcy od dowiedzenia się o swoim powołaniu do dziedziczenia skutkuje co do zasady przyjęciem spadku wprost. Oznacza to brak ograniczeń jeśli chodzi o odpowiedzialność za długi spadkowe. ****** Jeśli chodzi o ostatni akapit – tak było kiedyś. Obecnie jest troszkę inaczej – zasadą jest przyjmowanie spadku z dobrodziejstwem inwentarza (co oznacza ograniczenie odpowiedzialności za długi) To rozwiązanie korzystniejsze dla spadkobierców. Oczywiście w dalszym ciągu można złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku – także w kancelarii notarialnej – w ustawowym terminie. O zmianie przepisów pisałam na blogu – np. tutaj>> Tak – przepisy się zmieniają. O zmianach piszę regularnie na blogu. To właśnie jeden z powodów, aby na blog zaglądać. A jak masz już taką sprawę – rozważ skonsultowanie jej z adwokatem/ radcą prawnym. Naprawdę – każda sprawa jest inna. Lektura bloga nie zastąpi konsultacji z prawnikiem. Jeśli masz pytania i wątpliwości, napisz bezpośrednio do mnie na formularzu: Hejka w drugiej części artykułu! Kontynuować dzisiaj będziemy rozważania w temacie wyznaczania przekroju przewodów. Okazuje się bowiem, że opisane w części I sztywne reguły dotyczące dobierania przewodów w domach w połączeniu ze sprawdzeniem jakie natężenie prądu dany przewód wytrzyma, nie są wystarczające dla wielu niestandardowych przypadków. Kolejnymi elementami jest sprawdzenie przekroju przewodu pod kątem: Spadku napięcia Samoczynnego wyłączenia zasilania Wytrzymałości mechanicznej Będzie dzisiaj trochę matmy, kilka prostych wzorów (bez całeczek więc luz 🙂 ). A więc… zaczynamy! Spadek napięcia Musimy spojrzeć prawdzie w oczy. Każdy przewód czy to aluminiowy czy miedziany, jest rezystorem. Niby oporność znikoma, ale jak już ustaliliśmy, gdy płynie przez niego prąd o dużym natężeniu, przewód zaczyna się nagrzewać. Czyli coś jest na rzeczy. Obecność rezystora na drodze do odbiornika powoduje pewien spadek napięcia. Jest to w uproszczony sposób pokazane w artykule o podstawach elektryki. Im dłuższy przewód tym większy opór i tym większy spadek napięcia. Na czym to dokładnie polega? W rozdzielnicy możesz mieć napięcie na poziomie 230V, a w gniazdku oddalonym o 20m od rozdzielnicy (licząc długość przewodu) może być już przykładowo 228V. Powyższy przykład może nie jest zbyt dramatyczny, natomiast ten parametr ma niebagatelne znaczenie. Przejdźmy do konkretów. Zakład energetyczny ma prawo do Twojej instalacji dostarczyć prąd, którego napięcie będzie wynosiło 230V +-10%. Oznacza to w praktyce, że jeżeli na przyłączu (tam gdzie ZE doprowadza swój przewód) masz napięcie w zakresie 207V ÷ 253V, to wszystko jest w porządku. Jeśli odległości od tego punktu będą znaczne, a przewody nie dobrane dobrze i np. “zgubi się” kolejne 15V, to w efekcie możemy w gniazdku mieć 192V, co już nie jest cool. Jakie limity są zatem dopuszczalne? Napięcie 230V nie jest jedynym słusznym, dlatego dopuszczalne spadki napięć podaje się w procentach: 4% – maksymalny dopuszczalny spadek napięcia od przyłącza zakładu energetycznego do urządzenia – maksymalny dopuszczalny spadek napięcia od przyłącza ZE do licznika / rozdzielnicy w domu (dla odbiorników większej mocy ta procentowa wartość jest wyższa, ale w domach nas to nie interesuje) 3% – maksymalny dopuszczalny spadek napięcia od rozdzielnicy do urządzenia Jak liczymy spadek? Generalnie są dwa wzory definiujące spadek napięcia: Dla obwodów jednofazowych (wszystkie urządzenia podłączane do gniazdek w domu, oświetlenie) Dla obwodów trójfazowych (urządzenia podłączane do gniazda “siłowego”, i ew. płyta grzewcza zasilana napięciem 400V) Obwody jednofazowe $\rm{{ΔU_\%}=\frac{200\cdot P\cdot l}{\gamma\cdot S \cdot U_f^2}}$ Zmieszany? Przerażony? Niepotrzebnie. Już rozpracowujemy powyższą sytuację. $\rm{{ΔU_\%}}$ Procentowy spadek napięcia czyli to co chcemy wyliczyć (Δ = różnica, U = Napięcie, % = %) np. dla napięcia 230V w rozdzielnicy jeśli spadek w wybranym gniazdku wynosi 1% tzn. że w gniazdku mamy napięcie na poziomie (230V – $\rm{{P}}$ Moc czynna (artykuł) urządzenia (lub urządzeń) [W] $\rm{{l}}$ Długość przewodu pomiędzy punktami w których wyliczamy spadek napięcia [m] $\rm{{S}}$ Przekrój przewodu [mm²] $\rm{{U_f}}$ Znamionowe napięcie fazowe (pomiędzy przewodem fazowym, a neutralnym) urządzenia [V] $\rm{{\gamma}}$ Konduktywność (przewodność), zależy od materiału z jakiego wykonane są żyły przewodu. Mamy dwie opcje: 56 – żyły miedziane 33 – żyły aluminiowe W obecnych czasach w domowych rozwiązaniach królują przewody miedziane, także można ten parametr potraktować jako stałą o wartości 56 $\rm{{{[}{\frac{m}{\Omega \cdot mm^2}}{]}}}$ Biorąc pod uwagę ostatni parametr, podstawiamy przewodność żyły miedzianej “na stałe” do wzoru i otrzymujemy: $\rm{{ΔU_\%}=\frac{200\cdot P\cdot l}{56\cdot S \cdot U_f^2}}$ Generalnie z tego wzoru wiemy, że: Im większa moc urządzenia (P) lub długość przewodu (l) tym większy spadek napięcia Im większy przekrój przewodu (S) lub napięcie w obwodzie ($\rm{{U_f}}$), tym mniejszy spadek napięcia Jako odbiorcy nie mamy wpływu zarówno na moc urządzenia jak i napięcie jakim jest zasilone. W niektórych przypadkach możemy mieć wpływ na długość przewodu pomiędzy np. rozdzielnicą a urządzeniem, ale najważniejszym dla nas parametrem którym możemy “regulować” spadek napięcia, jest przekrój przewodu. Przykład: Mamy grzejnik elektryczny zasilany napięciem 230V o mocy P = znajdujący się w odległości 30m (długość przewodu) od rozdzielnicy. Sprawdzamy jaki spadek napięcia uzyskamy wykorzystując przewód o przekroju i czy wymagania będą spełnione (poniżej 3%). $\rm{{ΔU_\%}=\frac{200\cdot 2500\cdot 30}{56\cdot 2,5 \cdot 230^2}= Jeśli natomiast zastosowalibyśmy przewód to wynik byłby następujący: $\rm{{ΔU_\%}=\frac{200\cdot 2500\cdot 30}{56\cdot 1,5 \cdot 230^2}= Obwody trójfazowe $\rm{{ΔU_\%}=\frac{100\cdot P\cdot l}{\gamma\cdot S \cdot U_m^2}}$ Różnice w tym wzorze są dwie w stosunku do obwodów jednofazowych: Stały współczynnik 100 (zamiast 200) $\rm{{U_m}}$ – podajemy napięcie znamionowe międzyfazowe (faza1 – faza2) urządzenia zamiast napięcia fazowego (faza – neutralny). Przykład: Chcemy wyznaczyć przekrój przewodu zasilającego dom jednorodzinny. Instalacja trójfazowa 400V, długość przewodu zasilającego (od przyłącza do rozdzielnicy) 25m, moc przyłączeniowa 16kW. Policzmy czy 6mm² da radę (dla przewodu zasilającego maksymalny spadek napięcia wynosi $\rm{{ΔU_\%}=\frac{100\cdot 16000\cdot 25}{56\cdot 6 \cdot 400^2}= Trochę zbyt duży spadek napięcia, choć nie ma tragedii. Sprawdźmy dla przewodu o przekroju 10mm². $\rm{{ΔU_\%}=\frac{100\cdot 16000\cdot 25}{56\cdot 10 \cdot 400^2}= Jest git. Samoczynne wyłączenie zasilania Cały ten rozdział jest dodatkową pigułką wiedzy, która ma zastosowanie tylko w układach TN (patrz artykuł). Na ogół powinny wystarczyć wyliczenia spadku napięcia i obciążalności termicznej tym bardziej, że spełnienie warunku samoczynnego wyłączenia zasilania nie jest zależne jedynie od naszej instalacji, ale również częściowo od instalacji wykonanej przez zakład energetyczny. Dlatego o tym czy jest spełniony warunek gwarantujący zadziałanie zabezpieczenia w przypadku zwarcia, dowiemy się na 100% dopiero po wykonaniu przez elektryka pomiarów po wykonaniu instalacji. Mimo wszystko, w nietypowych przypadkach (urządzenie w znacznej odległości od rozdzielnicy i/lub dużym prądem rozruchu) warto wykonać chociaż wstępne wyliczenia. W artykule o wyłączniku nadmiarowo-prądowym opisywałem zasadę działania zabezpieczeń przeciwzwarciowych. Dla przypomnienia zwarcie następuje wtedy, gdy połączymy ze sobą bezpośrednio dwa przewody o różnym potencjale (np. fazowego z neutralnym). Następuje wtedy gwałtowny niekontrolowany przepływ elektronów. A więc, gdy wystąpi to nieszczęsne zwarcie, to zabezpieczenie w normalnych warunkach musi zadziałać w ciągu max. sekundy dla napięcia 230V, lub sekundy dla napięcia 400V i rozłączyć obwód. Wyłączniki nadprądowe nie są jedynymi zabezpieczeniami służącymi do tego celu, mogą to być bezpieczniki o różnych charakterystykach. Bez względu na charakterystykę, fakt pozostaje, że spełnienie warunku szybkiego wyłączenia jest możliwe, jeśli przez zabezpieczenie płynie prąd będący wielokrotnością jego prądu znamionowego. Dla przykładu, weźmy standardowy wyłącznik nadprądowy używany do zabezpieczania obwodów gniazd w domach czyli B16 (charakterystyka typu B, prąd znamionowy 16A). Zgodnie z tą charakterystyką, aby być pewnym, że zabezpieczenie zadziała, musi płynąć 5-krotnie większy prąd niż prąd znamionowy zabezpieczenia. W naszym przypadku jest to 80A. Jeśli zastosowalibyśmy wyłącznik C16, to potrzebowalibyśmy już natężenia prądu na poziomie 160A. Musimy zatem policzyć czy zabezpieczenie zadziała w wymaganym czasie, gdy wystąpi zwarcie. Bo prędzej czy później zadziała, nawet jak prąd będzie nieco mniejszy od wymaganego, niewykluczone tylko, że przez ten czas izolacja przewodu zacznie się topić, a na złączu pojawi ogień. Na co mamy wpływ? Wykonując instalację elektryczną w domu, na pewno mamy wpływ na położone wewnątrz przewody, począwszy od rozdzielnicy. Dodatkowo właściciele domów jednorodzinnych mają wpływ na dobór kabla WLZ, zasilającego poprowadzonego od przyłącza zakładu energtycznego do rozdzielnicy (w budownictwie mieszkaniowym często zarządza nim spółdzielnia). Nie mamy natomiast wpływu na kable wyłożone od transformatora do przyłącza, jak i na sam transformator. 🙂 Poniższy rysunek obrazuje te połączenia (układ TN-C-S). W trakcie zwarcia prąd płynie od źródła (transformator) przez przyłącze, rozdzielnicę aż do odbiornika, a następnie wraca od odbiornika do źródła. Załóżmy, że w jednym z gniazdek powstało zwarcie. Jak to będzie wyglądać? Pominąłem na tym rysunku wszelkie zabezpieczenia, ale to teraz nieistotne. Jeśli gniazdko jest połączone z rozdzielnicą przewodem o długości 20m, to prąd musi popłynąć od rozdzielnicy 20m przewodem fazowym, a następnie musi pokonać taki sam odcinek przewodem ochronnym. Będziemy zatem liczyć opór będącego dwukrotnością długości przewodu (co zresztą zostało ujęte we wzorze). Jak liczymy skuteczność SWZ Dla spokoju ducha konieczne jest spełnienie warunku: $\rm{{Z_c \cdot I_A \leq U_0}}$ $\rm{{Z_c}}$ Impedancja pętli zwarcia (całej drogi jaką pokonuje prąd). No tak, użyłem trudnego słowa. Impedancja składa się z dwóch elementów rezystancji i reaktancji… chyba nie ułatwiam sprawy. 🙂 Ok. Na potrzeby naszych wyliczeń zakładamy, że impedancja przewodu jest równa jego rezystancji (reaktancja jest pomijalnie mała) i spokój. Na potrzeby oswojenia się z terminem impedancji, będę do końca używał właśnie tego określenia. $\rm{{I_A}}$ Prąd przy jakim zabezpieczenie nadmiarowo prądowe wyzwoli $\rm{{U_0}}$ Napięcie pomiędzy przewodem fazowym, a przewodem ochronnym (u nas 230V). Jeśli zatem posiadamy wyłącznik nadprądowy B16, którego prąd pewnego zadziałania wynosi 80A, to maksymalna impedancja wynosi (podstaw do wzoru a się przekonasz 🙂 ). No dobra ustaliliśmy, że nie możemy wyliczyć całej impedancji, tylko część od nas zależną, jak to zrobić dla wybranego przewodu? $\rm{{Z_k}={1,25 \cdot \frac{2\cdot l}{\gamma\cdot S}}}$ $\rm{{Z_k}}$ Impedancja przewodu. $\rm{{l}}$ Długość przewodu. $\rm{{S}}$ Przekrój przewodu. $\rm{{\gamma}}$ Tą panią już znamy (konduktywność przewodu: 56 dla miedzianego) Impedancja zależy od składników, które były omówione przy okazji obliczania spadku napięcia. Im większa długość przewodu tym impedancja większa, a im przekrój przewodu większy tym impedancja będzie mniejsza. Przykład: Postanowiliśmy oświetlić sobie posesję i na obwodzie działki zainstalować szereg małych przytulnych lamp ogrodowych. Długość kabla zasilającego wszystkie lampy wynosi 70m (od rozdzielnicy), chcemy wykorzystać standardowy przekrój żyły do oświetlenia czyli i zabezpieczenie w postaci wyłącznika nadprądowego B10 (prąd pewnego zadziałania podczas zwarcia to 50A). Jedziemy: $\rm{{Z_k}={1,25 \cdot \frac{2\cdot 70}{56\cdot 1,5}={2,08\Omega}}}$ Do wyliczonej impedancji trzeba dodać impedancję pozostałego odcinka wraz z transformatorem. Nie mamy pojęcia ile on wynosi (chyba, że elektryk dokonał pomiarów -> bardzo dobry pomysł). W teorii można założyć np. – $\rm{{Z_c}={Z + Z_k}={0,6\Omega + 2,08\Omega}={2,68\Omega}}$ Podstawiamy otrzymany wynik do warunku: $\rm{{2,68\Omega \cdot 50A \leq 230V}}$ $\rm{{134V \leq 230V}}$ Warunek spełniony, możemy naparzać. Przystąp do działania Jeśli nie masz ochoty analizować wszystkich tych wzorów, w jednym z moich kursów online znajdziesz Kalkulator Przekroju Przewodów, który wykona wyliczenia za Ciebie w ułamku sekundy. Wejdź na stronę i przekonaj się sam. Polecam! Wnioski Jeśli z naszych wyliczeń wynika, że jesteśmy na granicy spełnienia warunku, to warto się zastanowić nad zwiększeniem o jeden rząd przekroju przewodu. Gdy już wyłożymy, zakopiemy, zakleimy kable i okaże się, że zabezpieczenie nam nie wyzwoli, pozostanie dobrać zabezpieczenie o innej charakterystyce. Odporność mechaniczna Tutaj sprawa jest prosta. Istnieje tabela z minimalnymi przekrojami przewodów jakie można wykorzystać w danych zastosowaniach. Wspomniałem już o tym w części pierwszej pisząc o minimalnym przekroju dla instalacji wykonywanych w budynkach mieszkalnych ( Tutaj to tylko nieco rozwinę. W zasadzie wszystko wyjaśnia poniższa tabela. 🙂 A w ogóle cóż to ten przekrój? Ten podrozdział – choć w teorii powinien być na początku – umieściłem w ramach ciekawostki. Przekrój przewodu to w zasadzie skrót językowy. Tak naprawdę jest to pole powierzchni przekroju przewodu i to ten parametr jest podawany przy jego zakupie ( 4mm²…). Pole powierzchni koła zgodnie z tym co uczyła nas pani na matematyce, wyznaczamy za pomocą wzoru: $\rm{{S}=\pi * r^2}$ r – promień okręgu π – S – pole przekroju przewodu Nie jest to zatem jego średnica, która dla wybranych przekrojów wynosi: Pole = Średnica = Pole = Średnica = Pole = 4mm²; Średnica = Pole = 6mm²; Średnica = itp. Ot tak, jakbyś chciał zmierzyć czy przewód jaki zakupiłeś ma przekrój zgodny z oznaczeniem na izolacji. Podsumowanie Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek tyle wyliczeń do artykułu nawrzucał. Daj znać czy za bardzo pojechałem po bandzie 😉 . Jak widzisz, wyznaczanie przekroju przewodów nie jest być może super skomplikowane, ale z drugiej strony jest to rzecz nad którą trzeba się pochylić. Wygląda na to, że sprawdzenie samoczynnego wyłączenia zasilania może okazać się najbardziej problematyczne. Jeśli jednak porównamy wzory na spadek napięcia i na impedancję przewodów, okaże się, że zależą od tych samych właściwości – długości przewodu i przekroju. Jeśli tylko zabezpieczenie nie posiada dużego prądu zadziałania w przypadku zwarcia (min. charakterystyka C) i odległość do urządzenia jest niewielka, to najczęściej samo wyliczenie spadku napięcia powie nam czy można zastosować przewód o wybranym przekroju. Po wykonaniu instalacji elektryk oczywiście powinien zrobić pomiary impedancji pętli zwarciowej i tym samym sprawdzić czy przekrój przewodów (lub zabezpieczenie w rozdzielni) jest dobrze dobrany na okoliczność powstania zwarcia. No dobra, to jeszcze raz, aby dobrać odpowiednio przekrój przewodu, sprawdzamy go pod kątem: Obciążalności termicznej na podstawie tabeli Spadku napięcia Wytrzymałości mechanicznej Samoczynnego wyłączenia zasilania Dziedziczenie testamentowe odbywa się na podstawie ostatniej woli spadkodawcy. Procedura nabycia spadku różni się w tym przypadku od dziedziczenia ustawowego. Czym jest otwarcie i ogłoszenie testamentu, a także jak przebiega nabycie spadku na podstawie testamentu?Jak przebiega otwarcie i ogłoszenie testamentu?Otwarcie i ogłoszenie testamentu następują po śmierci testatora. To konieczny etap w procesie ustalania kręgu spadkobierców. Ma on na celu potwierdzenie faktu sporządzenia testamentu oraz jego cech (np. w przypadku testamentu własnoręcznego spisania w całości pismem ręcznym, podpisania, opatrzenia datą i braku przekreśleń) i zmierza do realizacji ostatniej woli testatora w sposób możliwie jak najbardziej zgodny z jego wolą. Po otwarciu i ogłoszeniu testamentu możliwe jest zapoznanie się z jego treścią i ewentualne zgłoszenie swoich zarzutów co do jego ważności. Czynności te mogą nastąpić zarówno w sądzie jak i u notariusza. Otwarcie i ogłoszenie testamentu – kiedy w sądzie, a kiedy u notariusza?Zgodnie z art. 646 § 1 kodeksu postępowania cywilnego osoba, u której znajduje się testament, musi złożyć go w sądzie (rejonowym, ustalanym na podstawie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy), gdy dowie się o śmierci spadkodawcy, chyba że złożyła go już u notariusza. Sąd albo notariusz otwiera i ogłasza testament, gdy ma dowód śmierci spadkodawcy (art. 649 § 1 np. akt zgonu. Co do zasady nie ma więc różnicy, kto dokona otwarcia i ogłoszenia testamentu. Nie istnieją przepisy, które przewidywałyby konkretne zasady wyboru. W praktyce otwarcie i ogłoszenie testamentu łatwiej jest przeprowadzić u notariusza, nie trzeba czekać miesiącami na termin rozprawy sądowej. W przypadku braku konfliktów pomiędzy spadkobiercami postępowanie spadkowe może być bowiem zakończone już w czasie jednej wizyty w kancelarii notarialnej. Kto składa wniosek o otwarcie i ogłoszenie testamentu?Otwarcie i ogłoszenie testamentu następują niezależnie od wniosku kogokolwiek – czy to spadkobiercy, czy osoby trzeciej. Gdy tylko właściwy organ przyjmie wiadomość o istnieniu rozrządzenia, dokonuje tych czynności z urzędu. Tym samym nie ma możliwości, że testament, o którym wie sąd, nigdy nie zostanie ujawniony. Dlatego też warto zgłosić testament do notarialnego rejestru nie jest wykluczone złożenie wniosku w przedmiocie otwarcia i ogłoszenia testamentu, na przykład przez wykonawcę testamentu, czyli osobę, która ma za zadanie zadbać o wypełnienie wszystkich postanowień uwzględnionych w dokumencie albo przez jedną z osób wymienionych w treści testamentu. Zwyczajowo testament otwiera się po jego znalezieniu po śmierci jakim czasie od śmierci testatora następuje odczytanie testamentu?Kodeks postępowania cywilnego nie narzuca konkretnego terminu, w którym musi nastąpić odczytanie testamentu. Odpowiedzi na to pytanie trzeba więc szukać w praktyce działania sądów i notariuszy. Zwyczajowo testament otwiera się po jego znalezieniu po śmierci testatora. W przypadku dziedziczenia mieszkania, potencjalni spadkobiercy nie są zobowiązani do płacenia czynszu. Ten obowiązek następuje w chwili nabycia spadku. Jednocześnie niepłacony czynsz powiększa długi przypadku skierowania do sądu wniosku o otwarcie testamentu i stwierdzenie nabycia spadku sąd dokona go prawdopodobnie na posiedzeniu przed rozprawą. Z czynności zostanie sporządzony protokół, w którym sąd wskaże główne cechy dokumentu i wyszczególni ewentualne wątpliwości. Notariusz otworzy i ogłosi testament po zgłoszeniu się do niego spadkobierców wraz z testamentem. Termin będzie zależny od ustaleń w tym przedmiocie. Otwarcie i ogłoszenie testamentu – obecność osób zainteresowanychPodczas otwarcia i ogłoszenia testamentu mogą być obecne osoby zainteresowane, choć o terminie tych czynności nie zawiadamia się potencjalnych spadkobierców. W przypadku odczytania testamentu u notariusza obecna jest zazwyczaj co najmniej jedna osoba – ten, kto został powołany w testamencie do spadku. Jeśli notariusz ma wątpliwości co do spadku, to akt poświadczenia dziedziczenia nie może zostać wydany – sprawa trafia do sądu i to sąd poszukuje spadkobiercówCo w sytuacji, gdy istnieje kilka testamentów jednego spadkodawcy?W praktyce postępowań spadkowych zdarzają się sytuacje, w których testator sporządził więcej niż jeden testament. Mowa tu zarówno o sytuacji, w których późniejsze rozrządzenie odwołuje wcześniejsze, jak i gdy spadkodawca sporządził testament zawierający zapis windykacyjny (np. przekazujący mieszkanie), a później powołujący spadkobiercę co do pozostałej części spadku (np. pieniędzy zgromadzonych na kontach bankowych i samochodu). W takiej sytuacji otwarciu ulegają wszystkie testamenty. Poprzedni testament odwołany jest przez późniejszy jedynie wtedy, gdy testator złożył wyraźne oświadczenie, że odwołuje rozrządzenie z określonej daty. Jeśli tego nie uczyni, odwołane są tylko te postanowienia poprzedniego testamentu, których nie da się pogodzić z treścią nowego. Protokół otwarcia i ogłoszenia testamentuOtwarcie i ogłoszenie testamentu wiążą się ze sporządzeniem protokołu. Art. 651 wskazuje, że dokument powinien opisywać:stan zewnętrzny testamentu, datę sporządzenia, datę złożenia, osobę, która złożyła testament. Na testamencie wpisuje się datę jego otwarcia i ogłoszenia. Zawiadomienie o dokonanym otwarciu i ogłoszeniu testamentuJak zostało już wcześniej wspomniane, przy otwarciu i ogłoszeniu testamentu nie musi być obecny nikt z zainteresowanych, a sąd nie zawiadamia o posiedzeniu w tym przedmiocie z urzędu. Informuje się natomiast osoby, których rozrządzenia testamentowe dotyczą oraz wykonawcę testamentu, tymczasowego przedstawiciela i kuratora spadku o przeprowadzeniu tych czynności (art. 652 Jeśli ogłoszenie testamentu zostało dokonane przez notariusza, urzędnik ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o tym sąd spadku poprzez przesłanie protokołu czynności. Otwarcie testamentu u notariusza – kosztJeśli zdecydujesz się przeprowadzić otwarcie testamentu u notariusza, musisz liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów. Te nie są jednak szczególnie wysokie, zwłaszcza biorąc pod uwagę wszystkie opłaty związane ze sporządzeniem aktu poświadczenia dziedziczenia. Sporządzenie protokołu otwarcia i ogłoszenia testamentu to koszt 50 złotych netto. Do tej kwoty należy doliczyć podatek VAT. Otwarcie testamentu w sądzie lub u notariusza – co dalej?Po otwarciu testamentu – czy to w sądzie, czy u notariusza – podejmowane są dalsze czynności zmierzające do określenia grona spadkobierców. Po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i prawnego sporządzany jest akt poświadczenia dziedziczenia (u notariusza) bądź wydawane jest postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (w sądzie). Sam protokół otwarcia i ogłoszenia testamentu jest przechowywany w sądzie, chyba że złożono go u notariusza. Otwarcie testamentu a nabycie spadkuOtwarcie testamentu to czynność niezbędna, aby mogło dojść do nabycia spadku. Gdy testament zostanie już ogłoszony, możliwe jest wystąpienie o przyznanie spadku (jeśli nie zrobiło się tego wcześniej) oraz dalsze rozpatrywanie sprawy, w tym przede wszystkim ustalenie kręgu spadkobierców, którzy mają dziedziczyć po testatorze. Jeśli nie ma wątpliwości, kto ma dziedziczyć (np. wiadomo, ile spadkodawca miał dzieci itp.) sąd wydaje postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, albo notariusz sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. W przypadku osoby samotnej sąd może nakazać poszukiwanie ewentualnych spadkobierców (np. poprzez ogłoszenie w prasie czy w budynku sądu). Jeśli ich nie znajdzie, majątek otrzyma gmina albo Skarb Państwa. Dlatego warto sporządzić testament, aby podzielić swój życiowy dorobek wedle własnej woli, obdarować bliskie osoby czy wesprzeć organizację humanitarną jak np. i ogłoszenie testamentu a zachowekTestament umożliwia rozporządzenie majątkiem zgodnie ze swoją wolą, jednak uprawnienie to nie jest nieograniczone. Polski ustawodawca przyznaje specjalną ochronę najbliższej rodzinie, która byłaby powołana do spadku na podstawie ustawy, gdyby testamentu nie sporządzono. Instytucja ta – zwana zachowkiem – dotyczy zstępnych testatora (tzn. osób pochodzących od niego – dzieci, wnuków itp.), jego małżonka oraz rodziców i obejmuje możliwość dochodzenia zapłaty od spadkobierców części (najczęściej ½) udziału, który by przypadł danej osobie w przypadku ustalania kręgu powołanych do spadku na podstawie ustawy. Sporządzając testament, nie musisz jednak uwzględniać tych osób. Jeżeli uważasz, że nie zasługują na spadek, możesz je wydziedziczyć. Trzeba tylko uzasadnić taką decyzję, np. napisać, że dziecko zostaje wydziedziczone, ponieważ jest uzależnione od alkoholu lub hazardu i nie chcesz, aby zmarnowało twój dorobek na uzależnienie. Nie jest również pewne, że uprawnieni kiedykolwiek wystąpią o zachowek – mogą w pełni zaakceptować twoją wolę. Powołać do spadku możesz również osoby spoza rodziny, np. przyjaciół albo organizację, np. UNICEF.

ile to jest 1 8 spadku